Olijfberg

door Ria Borkent

De kerk heeft donker glas, men moet
het lijden voelen. Zijn zweet werd tranen
bloed, de ramen schijnen paars.
Hortus Getsemani – Dominus Flevit.

De bomen zijn van zilvergrijze
droefheid, de weg gaat steil
omlaag naar de olijvenpers die
vloeiend vreemde talen zwijgen kan.

De bloei van de amandelboom
is al voorbij, er staat een scherpe wind
die alle adem afsnijdt voor een tijd.

Koop een olijventakje, zeven sjekel,
en voel de opgang naar Jeruzalem
het stijgen naar de poorten in je benen.

(uit: Liter 45, maart 2007)