Brief aan Arie Maasland

Chroom Digitaal Columns, juni 2001

door Gemma Gibba

Het Hemels Gerecht, 7 juni 2001

Aan Onze dienaar Arie Maasland
p/a Liter, christelijk literair tijdschrift

Goede Arie,

De hemelse heirscharen zijn uitgebarsten in groot gejubel en handgeklap. Jij hebt in het christelijk literair tijdschrift Liter (nr. 17, mei 2001) het zwaard gewet om te strijden tegen de lauwheid van de hedendaagse "literaire christenen". Het is ons nog niet geheel duidelijk welk volksdeel je daarmee op het oog hebt, maar de intentie is helder, ja zeer te prijzen. Als je genoemd vraagstuk oplost, kun je wellicht ook de "literaire liberalen" in je betoog meenemen. Die zijn immers pas echt van het Hele Erge.

Het onbekommerd genot van de moderne literatuur door deze "literaire christenen" is ons al eeuwen een doorn in het oog en een prikkel in het vlees. Bij wijze van spreken dan, zoals je begrijpt. Wij engelen zijn immers niet van vlees en been en aan klappen doen we eigenlijk ook niet. Dat is, met alle eerbied gesproken, meer iets voor het gewone voetvolk.

Edoch, groots vinden wij je oproep om naast esthetische ook ethische criteria aan te leggen voor de Christelijke Literatuur. Dat daar nooit eerder over gedelibereerd is! Nu horen wij ook niet alles, maar toch is het, om je eigen woorden te gebruiken, zowaar "een profetisch getuigenis".

Weliswaar vraagt Salomo, rustend Prediker alhier, zich na lezing van je stuk in Liter af of je zijn werk wel begrepen hebt. Hem hebben we gezegd dat ook ditmaal het kromme niet recht gemaakt kan worden en hetgeen ontbreekt maar niet moet worden geteld. Zuchtend ging hij heen, mompelend dat het al ijdelheid is. Let verder niet op hem – doen wij ook niet meer – hij heeft te veel gezien.

Je oproep tot een heldere boodschap trof als een pijl doel in onze harten. Die helderheid beoogden wij immers ook met onze Boodschap van zoveel eeuwen her. Een beetje meer marketing, goede Arie, dat zal waarlijk helpen. Weg met de dubbelzinnigheid en de zinnelijkheid, zoals je schrijft. Om weer met Salomo te spreken: Gij hebt ons het hart genomen met één van uw ogen, met één keten van uw hals. Wat staat de "literaire christenen" en de (christen-)critici te wachten als straks je beide ogen opengaan en jij hen je paarle snoeren toont?

De bedoeling van die "onontraadselbare gedichten" laat zich intussen wel raden. Ongelooffilosofie is het! Weg met dergelijke poëzie, net als met die filosofie. Wij denken reeds na over nadere maatregelen. Rook, vuur noch sulfer zijn uitgesloten. Inmiddels beraden wij ons op stappen je met het scherp tot Ridder – in de bekende – Orde van de Christelijke Literatuur te slaan. Het zijn vooral ethische criteria die ons daartoe aanzetten.

Je hoort nog van ons. Hopelijk is je stemming met deze reactie de mineur voorbij! Weet je intussen gegroet,
in opdracht,

Gemma Gibba
medewerkster Chroom Digitaal 2000

Wilt u reageren? Stuur een mailtje aan:

gemma_gibba@hotmail.com