Moeder en Zoon

door Job Degenaar

Uit hetzelfde marmer gehouwen
lijken ze in weinig op elkaar
zo plots werd hun lot versmolten

hij een echt aards kind
dromerig op haar schoot
en zij de ontstegen maagd

die iets ongelooflijks overkwam
en beduusd van zoveel waarheid
haar blik houdt afgewend

wetend hoe verraad kan sluimeren
zelfs tot in het kruishout, en steunt
op het dichte boek dat zij omklemt

Ze ziet ons niet, die van eeuwen later komen
in een geur van dennen, het licht van kaarsen
en haar toezwijgen: komaan, er is niets verloren

ieder jaar wordt Hij opnieuw geboren

Zie ook Job Degenaars website.