Een predikant

door A. Marja

Hij sprak aan één stuk door: in onze kringen
doet men nog steeds te weinig aan cultuur,
ik geef het toe, maar in het laatste uur
gaat het – nietwaar – ook om de laatste dingen!

Zijn adamsappel danste op en neer
boven de toga of het khaki-hemd,
over het godsrijk sprak hij hooggestemd
en blozend over sexueel verkeer.

Hij sprak over zijn eerbied voor het leven,
en dat God altijd kracht naar kruis wil geven
hing ingelijst in zijn studeervertrek.

Hij leek een halfzacht ei, maar toen ze kwamen
en hem met knuppels onder handen namen
hield hij voor 't eerst èn tot het laatst zijn bek.

(uit: 'Traject', De Arbeiderspers, Amsterdam 1955)