Stille zaterdag

door Peter van Beek

Het moest allemaal heel snel gebeuren gisteravond:
de regels van sjabbath gaan nu eenmaal voor en dat
terwijl Hij toch de wet had volgemaakt of heb ik het
verkeerd begrepen: voor altijd dood achter steen?

Ik ben gaan kijken, twee soldaten op wacht bij zijn
graf: een genante vertoning van ongepaste macht.
Het was stil in de kleine tuin waar Hij in doeken
gewikkeld lag te wachten op het hemelsignaal.

De soldaten geeuwden, vertelden elkaar verhalen
over de dorpen waar zij woonden, over de man die
als koning van de joden – lachen was dat – zonder

vloeken gestorven was, over hun dienstdoende
officier die in een vlaag van verstandsverbijstering
hem de zoon van God had genoemd, een dode zoon.