logo kerstgedichten
   Weblog | Proza | Poëzie | Columns | Audio | Zoeken

 

Simeon

door Jaap van der Molen

Na al die duistere dagen
dit ondraaglijk lichte kind
in je armen te mogen nemen,
de zoon van de Allerhoogste.

Na zoveel zware jaren de eeuw
in je hart niet meer te voelen,
weten dat al die mooie beloften
nu vlees en bloed zijn geworden.

De mensen om je heen te zien
en de scherven waarin hun leven
uiteengevallen is, maar ook
het kind dat kwam om te helen.

En eindelijk naar huis te gaan,
God te loven en te bidden
en wachten, sterker dan ooit
op de machteloze dood.

 

Bij Rembrandts schilderij 'Simeon in de tempel' (1631)

 

 

 

 

 

Chroom Digitaal: online vraagbaak voor religieuze en christelijke literatuur