Regeneratie

door Bert van Weenen

't Was uit, het spel, en je beet
dramatisch in het stof.

Je lag voor dood ter aarde.
De Bühne in een paarse gloed.

We hekelden je nederlaag.
Zo konden wij het ook!

Een keer sterft ieder mens.

Een diepe duisternis.

Daarna verschijnt een hand. Een hoofd
met glimlach. Lijf
om aan te raken. Wond
om vingers in te steken.

Je komt weer overeind. Staat op.
Treedt in de spotlights van een nieuwe eeuw.

Voor liefde valt toch nooit het doek.

Volgt nog applaus.