Gele rozen

Over 'Grensgebied' (2000) van Nel Veerman

Chroom Digitaal Poëzie, november 2000

door Hans Werkman

De voorlaatste bundel van Nel Veerman heette 'Naschrift'. Ze was 90 toen. Maar het hield niet op, en nu, in haar 91e, is haar nieuwe bundel 'Grensgebied' verschenen. Lieve dichter, noem dus nooit een bundel 'Naschrift'. Ik vind 'Grensgebied' zelfs sterker dan de beide voorgaande bundels.

De dichteres heeft het natuurlijk over wat voor de hand ligt: het gebied tussen leven en dood. Ze trekt er geen grote woorden en verpletterende beelden bij uit de kast. Maar ze is wel dichter. Zoals Kees Verwey rozen kon schilderen in zijn ouderdom, zo schrijft Nel Veerman erover:

ROZEN, GEEL

Zachtgele rozen
in hun laatste dagen,
gerimpelde gezichten
in gekrulde kragen
van dunner
en al bleker geel gevat,
met open ogen wachtend
op het vallen van hun blad

In dit gedicht wordt afgewacht, rustig en gerust. In de bundel staat niet alleen poëzie over het laatste grensgebied. Een speels gedicht 'Gezin' gaat over het eerste, de geboorte. Weer een ander grensgebied, een aanraking van God, beheerst het gedicht 'Maranatha', over een ontmoeting met Johannes de Heer. In de bundel zit leegte en verdriet, maar er is ook de overgave aan God, in het teken van het geheim van de waterlelies:

ik zag hun stralend witte sterren drijven
op waterspiegels
boven ondoorgrondelijke vijvers

Eerder verschenen in de rubriek 'Lettergrepen' in het Nederlands Dagblad

Merweboek, Sliedrecht 2000, ISBN 90-5787-031-2

Meer informatie op deze website:

• recensie 'Niet te geloven' (2002) door Alfred Valstar
• in memoriam Nel Veerman door Alfred Valstar

Externe links:

• interview door Enny de Bruijn in RD 13 december 2000

Overige bronnen:

AD = Algemeen Dagblad
CW = Centraal Weekblad
FD = Friesch Dagblad
HN = Hervormd Nederland
RD = Reformatorisch Dagblad
ND = Nederlands Dagblad
NRC = NRC/Handelsblad
VK = de Volkskrant
VN = Vrij Nederland

Terug naar boven